WIE IS ANNY CACTUS

Het is nat, kil en mistroostig weer als enkele mensen de kas binnen komen lopen.

‘Goedemiddag, hebben jullie de zon meegenomen? Als je de zon in je hart draagt dan heb je hem namelijk altijd bij je,’ klinkt een opgewekte stem.  Achter de toonbank staat Anny Cactus, geboren [1947] en getogen in het Westlandse Wateringen. Een levenslustige, warme  vrouw die van haar hobby haar werk heeft gemaakt. Slecht weer heeft geen invloed op haar humeur. Nou ja . . .  tenzij ze het Cactushondje moet uitlaten. Maar ook dan probeert ze er iets positiefs van te maken.

 

‘Geniet van het leven zolang het nog kan,’ luidt één van haar motto’s.  En genieten doet Anny, van al het moois dat de natuur biedt. Cactussen, maar bijv. ook beuken en vergeet-me-nietjes, uilen, konijnen en vlinders.  Maar bovenal houdt Anny van mensen, van jong tot oud.

 

Het is een drukke dag. Het koffieterras, vogelterras en de kantine zitten nog vol met bezoekers.

Twee busjes rijden de parkeerplaats op. Anny kijkt in de agenda maar daar staat niets vermeld. Misschien vergeten op te schrijven? Ook deze groep wil het programma met Anny erbij. Ze raakt niet in paniek. Integendeel. In een mum van tijd improviseert en organiseert ze een gezellig plekje.

 

‘Als één van jullie alvast de kopjes en schoteltjes klaarzet dan zorg ik voor koffie, thee en  kruidkoek,’ delegeert Anny. Ja, daar is ze goed in. Dat is vooral handig als het om klusjes gaat die ze zelf niet zo ziet zitten zoals enveloppen dichtlikken of krantenartikelen plakken.  Maar als er niemand anders is dan doet ze het gewoon zelf, weliswaar niet met dezelfde dosis  enthousiasme waarmee ze zich gewoonlijk in het leven stort. Soms is ze zelfs te enthousiast waardoor ze niet alles overziet.

‘Oh, oh, oh, waar ben ik nú weer aan begonnen,’ verzucht ze op zo’n moment.

 

Anny heeft niet alleen een rijke fantasie maar ze is ook creatief. Dit uit zich o.a. in het schrijven van gedichten en verhalen en in het Anny Cactus Kindertheater.

Ze heeft een brede interesse in het leven van alledag en ze staat open voor andermans gedachtengoed en levenswijze. Ze is niet alleen leergierig maar ze wil ook wel eens meemaken wat het een en ander zoal inhoudt. Dat kan tegenvallen.   ‘Nou ja, dat weet ik ook weer,’  zegt ze dan.

 

Anny maakt graag een praatje. Dit doet ze in woord en gebaar. Het kan een gezellige babbel zijn maar ook een gesprek met dieper ingang. Met roddelpraat laat ze zich niet in, dat vindt ze afschuwelijk. Bij Anny ligt het hart op de tong. Dan kan het wel eens gebeuren dat ze er iets uitfloept waarvan ze later denkt: ‘Dit had ik tóch beter op een andere manier kunnen zeggen.’

 

‘Bertus, ik heb een idee,’ zegt Anny als ze naar de stamtafel loopt. Verbaasd blijft ze staan.

‘Waarom houd jij je handen tegen je oren?, vraagt ze.  ‘Als jij een idee hebt betekent dat meestal werk voor mij. Dan wil je vermoedelijk ook nog het liefst dat het gisteren klaar was.’

Tja, soms kan Anny wat ongeduldig zijn.

 

Mjam, smikkel, mjam! Zuurkool met rozijnen, als stamppot of met gebakken aardappelen. Hiervoor mag je Anny midden in de nacht wakker maken. Van warme chocolademelk met slagroom en een chocoladetruffel kan ze ook intens genieten.

 

Even nadenken. Is er nog meer over Anny Cactus te schrijven? Oh ja, natuurlijk!

 

Anny Cactus . . . dat ben ik . . . de schrijver van deze blog.